Mulholland Dr. (Οδός Μαλχόλαντ) (2001)

Αβατάρι χρήστη
Στιλλ Ιλλ
Ονειρευτής
Αναρτήσεις: 487
Εγγραφή: 01 Νοέ 2014, 14:38

Re: Mulholland Dr. (Οδός Μαλχόλαντ) (2001)

Ανάρτησηαπό Στιλλ Ιλλ » 24 Ιαν 2016, 12:22

Ναι ολους αυτους του συμβολισμους τους βλεπεις απλα ειπα να το εξελιξω και να βαλω και το κομματακι στο ολο καψιμο :ρ .Παντως χθες τα ξημερωματα που το εγραφα εστεκε σαν σκεψη.Το πιο ωραιο τριπακι ειναι αυτο.
I'll show you light now. It burns bright forever. No more blue tomorrows. You on high now, love..

Αβατάρι χρήστη
Τόνιασινε
Ονειρευτής
Αναρτήσεις: 411
Εγγραφή: 06 Οκτ 2016, 12:52

Re: Mulholland Dr. (Οδός Μαλχόλαντ) (2001)

Ανάρτησηαπό Τόνιασινε » 06 Οκτ 2016, 13:22

(Είναι η πρώτη μου απάντηση στο φόρουμ), θα ήθελα μόνο να προσθέσω πως ο λιντς είναι από τους σκηνοθέτες που πρέπει να βλέπεις συνολικά. Και να τον αντιλαμβάνεσαι κατ' εμέ και λίγο σαν ποιητή. Τα έργα του δε, ως ποιήματα. Δηλαδή συμφωνώ στα περισσότερα που διάβασα αλλά ένα ωραίο ποίημα χάνει το βαθύτερο νόημα του όταν αναλύεται. Και δε θέλω να παρεξηγηθώ.. δεν μπορείς να μην τον αναλύσεις.. σε "αναγκάζει" να σπαταλίσεις πολλές εργατοώρες.. αλλά δεν παύει να σου αφήνει την αίσθηση ότι.. τα λόγια είναι περιττά!! Για μένα αν τον καταλάβεις μία τον καταλαβαίνεις πάντα.
*Σημείωση: έχω την εντύπωση ότι και τα μέρη από το ονειρικό κομμάτι είναι ανακατεμένα. Η ταινία είναι πολύ απλά ένα υπέροχο παζλ. Δε λείπει κανένα κομμάτι, ούτε περρισεύει κάποιο. Αρκεί να τη δεις προσεκτικά όλη και στο τέλος της όλα τα κομμάτια βρίσκουν τη σωστή τους θέση!! :πανικός:

ΘΑΝΟΣ ΜΑΡΚ
Όμορφο Νιάτο
Αναρτήσεις: 1
Εγγραφή: 26 Απρ 2019, 14:36

Re: Mulholland Dr. (Οδός Μαλχόλαντ) (2001)

Ανάρτησηαπό ΘΑΝΟΣ ΜΑΡΚ » 27 Απρ 2019, 19:30

Τα συγχαρητήρια μου στην Χήθκλιφ για τη μοναδική παρουσίαση και στον Φαροφύλακα για την ανάλυση της ταινίας. Που πραγματικά μας γλύτωσε από εγκεφαλική έκρηξη. Μεγάλη τετάρτη είδα την ταινία και πραγματικά με έχει στοιχειώσει. Ένα αριστούργημα του σύγχρονου κινηματογράφου που σε κάνει να νιώθεις χαζός και ίσως να ειναι επιεικής ο όρος. Αρχικά κατάλαβα πολύ λίγα πράγματα ωστόσο ένα περίεργο συναίσθημα πληρότητας με κατέλαβε μετά το τέλος της ταινίας και ήταν αυτό που με έκανε 3 τα ξημερώματα να ψάξω για απαντήσεις στα δεκάδες ερωτήματα που βασάνιζαν αλύπητα το μυαλό μου. Είμαι πολύ τυχερός που έπεσα πάνω στην εξαιρετική ανάλυση του Φαροφύλακα. Θα ήθελα από την μεριά μου να καταθέσω και εγώ μερικές παρατηρήσεις, σύμφωνα πάντα με την δική μου ανάγνωση τουλάχιστον για τα λίγα ( μετά την ανάλυση του φάρου) "Θολά σημεία" της ταινίας.
1. ΟΙ ΠΑΠΠΟΥΔΕΣ: Σύμφωνα με την δική μου οπτική οι παππούδες συμβολίζουν τις φοβίες της Νταϊάν και γι αυτό βρίσκονται ουσιαστικά πάντα μαζί της και στο ονειρικό κομμάτι αλλά και στο λανθάνων πραγματικό. Είναι μαζί της στο χορό, στο αεροδρόμιο όπου τους δείχνει να γελούν φαινομενικά χωρίς λόγο. Ο λόγος όμως υπήρχε και ήταν η αυτοεκπληρούμενη προφητεία της Νταϊάν. Οι Παππούδες ήξεραν από την αρχή την διαφαινόμενη αποτυχία όπως το ήξερε ενδεχομένως και η Νταιαν. Δεν ειναι τυχαίο στο τέλος που τους δείχνει μικρούς να περνούν κάτω από πόρτες. Θέλει ο σκηνοθέτης να δείξει πως δεν μπορεί ποτέ να απαλλαγεί από αυτούς ότι και αν κάνει οπότε και οδηγείτε στην αυτοκτονία.
2. Ο ΑΤΣΑΛΟΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ ΜΕ ΤΑ ΔΙΧΡΩΜΑ ΜΑΤΙΑ: Ο δολοφόνος ήταν ένας αλήτης που πληρώθηκε μάλλον φθηνά για να κάνει ένα φόνο. Ο φόνος έγινε αλλά όχι με τον τρόπο που είχε σχεδιαστεί. Ο αλήτης ήταν προφανώς ερασιτέχνης και ίσως χρήστης ουσιών. Όπως στο ονειρικό κομμάτι σκότωσε τους πάντες στο διάβα του αφήνοντας πλήθος στοιχείων , έτσι και στο πραγματικό κομμάτι έκανε κάτι αντίστοιχο. Σε αυτό το κομμάτι θα ήθελα να πω ότι ίσως η αυτοκτονία της Νταϊάν να οφείλεται τελικά σε συνδυασμό τύψεων/ενοχών αλλά και βεβαιότητος για την σύλληψη και καταδίκη της. Τα δίχρωμα μάτια προφανώς ( κατά την δική μου πάντα ανάγνωση) συμβολίζουν την αναστολές που είχε η Ντίαν για τον φόνο. Το ένα μάτι ειναι καθαρό γαλανό και συμβολίζει την ζωή και το άλλο ειναι το θαμπό το σκοτεινό που συμβολίζει τον θάνατο.
3. Ο ΚΑΟΥΜΠΟΗΣ: Συμβολίζει την σκληρότητα της δύσης. Τον καουμπόη μια φορά θα τον δεις, την δεύτερη θα πεθάνεις.
4. Η ΞΑΝΘΗ ΠΕΡΟΥΚΑ: Νομίζω πως η Νταιάν στο ονειρικό κομμάτι "Φόρεσε" τον εαυτό της για λίγο στη Ρίτα/Καμίλα για να μπορέσει να καταλάβει πόσο πληγωμένη και πόσο προδομένη νιώθει η ίδια από την σχέση της με τον σκηνοθέτη. Επίσης ίσως θέλει να την προστατέψει από την δολοφονία που η ίδια έχει προσχεδιάσει. Τίποτα από αυτά όμως δεν κρατά πολύ. Δεν ειναι τυχαίο που η Ρίτα 2 τα ξημερώματα την πήγε στο κλαμπ silencio φορώντας την περούκα. Εκεί λίγο έλειψε να ξυπνήσει ( η σκηνή του έντονου τρέμουλου όπως πολύ εύστοχα παρατήρησε ο Φάρος). Βλέπουμε δηλαδή μια αυτοάνοση κατάσταση συνεχούς μετάλλαξης του ονείρου σε εφιάλτη που πυροδοτείτε κυρίως από τις ενοχές.
Δεν θα ήθελα να σας κουράσω άλλο. Σας ευχαριστω για την ευκαιρία του λόγου

Αβατάρι χρήστη
Φαροφύλακας
Φωτόφρακτος Δροσουλίτης
Αναρτήσεις: 3256
Εγγραφή: 31 Μάρ 2013, 09:00

Re: Mulholland Dr. (Οδός Μαλχόλαντ) (2001)

Ανάρτησηαπό Φαροφύλακας » 27 Απρ 2019, 21:51

Καλωσόρισες, Θάνο, και μπράβο που μπήκες στον κόπο να προσθέσεις εδώ.

Συμμερίζομαι τον ενθουσιασμό σου. Η ταινία αυτή είναι για μένα επίτευγμα της τέχνης. :σύμφωνοι:
"Ah," she said, "to come is easy and takes hours; to go is different—and may take centuries."


Επιστροφή “δεκαετία του 2000”

Ποιος είναι συνδεμένος

Χρήστες που περιηγούνται σε αυτό το φόρουμ: Δεν υπάρχουν εγγραμένοι χρήστες και 2 επισκέπτες