They Shoot Horses, Don't They? (Σκοτώνουν τ' άλογα όταν γεράσουν) (1969)

Αβατάρι χρήστη
Αννετούσκα
Κοινωνός
Αναρτήσεις: 37
Εγγραφή: 01 Απρ 2020, 16:51

Re: They Shoot Horses, Don't They? (Σκοτώνουν τ' άλογα όταν γεράσουν) (1969)

Ανάρτησηαπό Αννετούσκα » 07 Απρ 2020, 12:42

Ας αφήσω κι εγώ το δικό μου σχόλιο για την ταινία αυτή, απ'ο,τι βλέπω μόλις 3 χρόνια από το τελευταίο σχόλιο του νήματος :χμ:

Την ταινία την ξεκίνησα έχοντας σκανάρει εν τάχει τη σύνοψη μόνο, οπότε δεν ήξερα τι πρόκειται να δω. Το όλο «πλατό» ήταν κυρίως αυτή η αίθουσα εκδηλώσεων και ήταν σαν να μπήκα σε ένα θεατρικό έργο παρά σε κινηματογραφική ταινία. Η Τζέιν Φόντα από τη στιγμή που εμφανίστηκε, νέα και κουκλάρα, δε με άφησε να κοιτάξω αλλού, το βλέμμα μου ήταν κολλημένο επάνω της σε όλη την ταινία. Κατάλαβα ότι βρισκόμαστε στην Αμερική σε περίοδο οικονομικής κρίσης και ο μαραθώνιος χορού ήταν το βούτυρο στο ψωμί του λαού ο οποίος διψάει για «άρτο και θεάματα». Κορόιδεψα την ηλιθιότητα της Αμερικής που έχει την πρωτοκαθεδρία να επινοεί τέτοιου είδους βλακώδη σόου και εκδηλώσεις, δε σου κρύβω, όχι ότι ο υπόλοιπος κόσμος υστερεί σε βλακεία αλλά είναι αυτά που ονομάζω «αμερικλανιές» όταν πρόκειται για κάτι τέτοιο. Αρχικά, γούσταρα τη στάση της Φόντα να είναι κοφτή στα λόγια της, να είναι ένα «ΟΧΙ» προσωποποιημένο, ενσάρκωση της άρνησης, αντιδραστικό στοιχείο σε όλο αυτό το τραγελαφικό σκηνικό. Μου άρεσε που έμενε σοβαρή, ολιγόλογη, όχι σαχλή και φτηνή όπως οι περισσότερες συμμετέχουσες που εξευτέλιζαν τον εαυτό τους όσο περνούσαν οι ώρες του μαραθωνίου μέχρι να εξαθλιωθούν, όπως η ξανθιά θεά με τα σατέν φορέματα
που κατέληξε τραγική φιγούρα με κενό βλέμμα
ή το ζευγάρι με την έγκυο που δεν το έβαζε κάτω
– τι ηλίθιο υποκείμενο, σκεφτόμουν, όσο την έβλεπα να σέρνεται μέσα στον πυρετό προσπαθώντας να μην αποκλειστεί από την κούρσα
. Αισθανόμουν ότι διαδραματίζεται μια φάρσα που σίγουρα θα είχε άσχημο τέλος γιατί ενώ στην αρχή γελούσα και περιγελούσα την φαρσοκωμωδία που λάμβανε χώρα μπροστά στα μάτια μου, στη συνέχεια όσο χόντραινε το πράγμα, πάγωνε και το χαμόγελο στα χείλη μου νιώθοντας ότι κάτι κακό θα συμβεί.
Όλα είναι τελικά ένα «θεαθήναι», όλα γίνονται για τη διασκέδαση των εντυπώσεων, όλοι θυσιάζουν την αξιοπρέπειά τους για το χρηματικό έπαθλο που φεγγοβολάει με το ανάλογο δελεαστικό γκλίτερ στην αίθουσα χορού, και η πρωταγωνίστρια ξεγλιστράει από το όλο σκηνικό – έχοντας δεχτεί την αναπόφευκτη ήττα της – και δεν αφήνει ούτε λεπτό την αυτοκυριαρχία της και τον έλεγχο της κατάστασής της σε ξένα χέρια, παρά στον εαυτό της.
Το τέλος ήταν συγκλονιστικό! Δεν το περίμενα και μου ήρθε σαν χαστούκι! Στην κορύφωση του δράματος, είναι τόσο σίγουρη ότι αυτό που θέλει είναι να αποχωρίσει, να εξαφανιστεί, να εγκαταλείψει αυτή τη φάρσα που λέγεται ζωή και παίζεται με κανόνες άλλους από αυτούς που η ίδια θέλει.
Δεν υποτάσσεται σε κανέναν και σε τίποτα οπότε ζητά από τον καβαλιέρο της, αυτόν τον ησυχούλη που δεν μπορούσε να φάει ούτε τη σκόνη της, να την πυροβολήσει για να λυτρωθεί.

Δεν ξέρω αν κάτι μου ξεφεύγει, σίγουρα θα μπορούσαν να ειπωθούν πολλά, αλλά η ταινία είχε ένα κρυφό μεγαλείο που αποκαλυπτόταν σιγά-σιγά, διάλειμμα το διάλειμμα, εξελισσόταν με το ένα δίωρο χορού μετά το άλλο και από φάρσα μετατρεπόταν σε δράμα με ένα γκραν φινάλε εκκωφαντικό και λυτρωτικό.
Αυτά είχα να πω, έτσι τώρα που το έχω ζεστό στο μυαλό μου.
Διαβάζοντας τα παραπάνω σχόλια, δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω με την άποψη ότι αυτό που συμβαίνει στην ταινία δεν απέχει καθόλου από την πραγματικότητα και ότι αυτά "τα σημεία των καιρών" πάντα υπήρχαν και πάντα θα υπάρχουν. Ο άνθρωπος διψάει για θέαμα, για δημοσιότητα, απολαμβάνει να παρακολουθεί με ποπ-κορν την τραγωδία του άλλου, του ξένου, όποιος κι αν είναι αυτός, αντλεί ευχαρίστηση από το δράμα του άλλου και είναι διατεθειμένος να θυσιάσει την αξιοπρέπειά του για να τα αποκτήσει αυτά. Πολύ παλαιότερα, έπεσα κι εγώ θύμα αυτών των "θεαμάτων", συνειδητοποιώντας ωστόσο αυτού του είδους τον "εθισμό" έπαψα ν'ασχολούμαι, έκλεισα για πάντα την τηλεόραση και πλέον με θλίβει και με τρομάζει τολμώ να πω αυτό το σκηνικό.

Αβατάρι χρήστη
Νικόλας Δε Κιντ
Ταινιοδύτης
Αναρτήσεις: 1447
Εγγραφή: 12 Οκτ 2014, 21:29

Re: They Shoot Horses, Don't They? (Σκοτώνουν τ' άλογα όταν γεράσουν) (1969)

Ανάρτησηαπό Νικόλας Δε Κιντ » 07 Απρ 2020, 15:36

Αννετούσκα έγραψε:Πολύ παλαιότερα, έπεσα κι εγώ θύμα αυτών των "θεαμάτων", συνειδητοποιώντας ωστόσο αυτού του είδους τον "εθισμό" έπαψα ν'ασχολούμαι, έκλεισα για πάντα την τηλεόραση και πλέον με θλίβει και με τρομάζει τολμώ να πω αυτό το σκηνικό.

Αννέτα νομίζω σήμερα είναι χειρότερα.
Νομίζω πως - αν και έχω να δω τηλεόραση πάνω από 15 χρόνια - πως πλέον η showbiz είναι πια μια τεράστια κλειδαρότρυπα...
Excuse me... I dislike being touched... an Eastern prejudice

Αβατάρι χρήστη
Αννετούσκα
Κοινωνός
Αναρτήσεις: 37
Εγγραφή: 01 Απρ 2020, 16:51

Re: They Shoot Horses, Don't They? (Σκοτώνουν τ' άλογα όταν γεράσουν) (1969)

Ανάρτησηαπό Αννετούσκα » 07 Απρ 2020, 17:28

Νικόλας Δε Κιντ έγραψε:έχω να δω τηλεόραση πάνω από 15 χρόνια

Τώρα θυμήθηκα πριν σίγουρα 15+ χρόνια φοιτήτρια που έπαιζαν στην TV τα παρατράγουδα της Πάνια. Μπρρρρ, φρίκη!

Αβατάρι χρήστη
Φαροφύλακας
Φωτόφρακτος Δροσουλίτης
Αναρτήσεις: 3410
Εγγραφή: 31 Μάρ 2013, 09:00

Re: They Shoot Horses, Don't They? (Σκοτώνουν τ' άλογα όταν γεράσουν) (1969)

Ανάρτησηαπό Φαροφύλακας » 07 Απρ 2020, 18:18

Κλασική ταινία που δεν έχω δει. Θα την βάλω στο πρόγραμμα, με την πρώτη ευκαιρία.

Για μένα η τηλεόραση έπιασε τον πάτο της την εποχή του Ανδρέα Μικρούτσικου.
"Ah," she said, "to come is easy and takes hours; to go is different—and may take centuries."

Αβατάρι χρήστη
Μπιατριξ Κιντο
βιντεοβάτης
Αναρτήσεις: 932
Εγγραφή: 17 Αύγ 2018, 13:25

Re: They Shoot Horses, Don't They? (Σκοτώνουν τ' άλογα όταν γεράσουν) (1969)

Ανάρτησηαπό Μπιατριξ Κιντο » 07 Απρ 2020, 21:48

Δεν εχει αλλαξει και τιποτα να ξερετε.. αν δεν ηταν ο Κορωνοιος, θα εβγαζαν παλι το Big Brother που 15 χρονια πριν ηταν επιτυχια.. φανταστειτε τωρα.
"Say My Name."

Αβατάρι χρήστη
Νικόλας Δε Κιντ
Ταινιοδύτης
Αναρτήσεις: 1447
Εγγραφή: 12 Οκτ 2014, 21:29

Re: They Shoot Horses, Don't They? (Σκοτώνουν τ' άλογα όταν γεράσουν) (1969)

Ανάρτησηαπό Νικόλας Δε Κιντ » 08 Απρ 2020, 15:46

Φαροφύλακας έγραψε:Για μένα η τηλεόραση έπιασε τον πάτο της την εποχή του Ανδρέα Μικρούτσικου.


Νομίζω μαζί με την Πάνια, ό,τι πιο σιχαμερό εμφανίστηκε στην τηλεόραση...

Μπιατριξ πάλι Big Brother; :αργκ:
Excuse me... I dislike being touched... an Eastern prejudice

Αβατάρι χρήστη
Μπιατριξ Κιντο
βιντεοβάτης
Αναρτήσεις: 932
Εγγραφή: 17 Αύγ 2018, 13:25

Re: They Shoot Horses, Don't They? (Σκοτώνουν τ' άλογα όταν γεράσουν) (1969)

Ανάρτησηαπό Μπιατριξ Κιντο » 08 Απρ 2020, 18:32

Δυστυχως ναι. Και εχουν βγαλει και πιο αισχρα ριαλιτυ κατα καιρους...
"Say My Name."

Αβατάρι χρήστη
Αντίβαρο
Μύστης
Αναρτήσεις: 50
Εγγραφή: 31 Μάρ 2020, 18:04

Re: They Shoot Horses, Don't They? (Σκοτώνουν τ' άλογα όταν γεράσουν) (1969)

Ανάρτησηαπό Αντίβαρο » 14 Απρ 2020, 22:51

Να'ναι καλά ο Μέγας γερο-διδάσκαλος Νικολάι, που μού την είχε προτείνει. Εξαιρετική ταινία!
"Μην παίρνετε ναρκωτικά...δεν φτάνουν για όλους" -Ο Τζίμης, ο Τζίμης και η Τζάνις

Αβατάρι χρήστη
Νικόλας Δε Κιντ
Ταινιοδύτης
Αναρτήσεις: 1447
Εγγραφή: 12 Οκτ 2014, 21:29

Re: They Shoot Horses, Don't They? (Σκοτώνουν τ' άλογα όταν γεράσουν) (1969)

Ανάρτησηαπό Νικόλας Δε Κιντ » 15 Απρ 2020, 10:10

Αντίβαρο έγραψε:Να'ναι καλά ο Μέγας γερο-διδάσκαλος Νικολάι,

Προσπερνάω το γέρος :οργή: , και παρακαλώ να μας πείτε δυο λογάκια. Τι σας άρεσε; Τι ήθελε να πει ο ποιητής και τέτοια!! :χαχα:
Excuse me... I dislike being touched... an Eastern prejudice

Αβατάρι χρήστη
Αντίβαρο
Μύστης
Αναρτήσεις: 50
Εγγραφή: 31 Μάρ 2020, 18:04

Re: They Shoot Horses, Don't They? (Σκοτώνουν τ' άλογα όταν γεράσουν) (1969)

Ανάρτησηαπό Αντίβαρο » 15 Απρ 2020, 10:29

Ήθελα να αναδείξω τη σοφία σου. Το Μέγας όμως το κράτησες (χαχαχα).
Αφού στα είχα πει (νομίζω). Θες να μου εκμαιεύσεις τα ίδια;
"Μην παίρνετε ναρκωτικά...δεν φτάνουν για όλους" -Ο Τζίμης, ο Τζίμης και η Τζάνις


Επιστροφή “δεκαετία του 1960”

Ποιος είναι συνδεμένος

Χρήστες που περιηγούνται σε αυτό το φόρουμ: Δεν υπάρχουν εγγραμένοι χρήστες και 1 επισκέπτες