Κλισε: Sidekick ή "ο Φίλος του Πρωταγωνιστή"

Αβατάρι χρήστη
Ξενέρωτας
Ταξιδευτής
Αναρτήσεις: 269
Εγγραφή: 17 Ιούν 2013, 17:32

Κλισε: Sidekick ή "ο Φίλος του Πρωταγωνιστή"

Ανάρτησηαπό Ξενέρωτας » 07 Ιουλ 2017, 17:21

Παρατηρησα σε καποιες ταινιες (σσ. κυριως αμερικανικες βλεπω) τη χρηση του "φιλου του πρωταγωνιστη" σαν τεχνασμα. Ο "Φιλος" πολλες φορες ειναι ενα συμβολο που συμπυκνωνει τον κοινωνικο κυκλο του πρωταγωνιστη και χρησιμοποιειται για να μας δωσει την ψευδαισθηση οτι ο πρωταγωνιστης εχει φιλους, συγγενεις κλπ. Ενιοτε ο "Φιλος" χρησιμοποιειται για να μας δωσει την οπτικη γωνια των "κοινων θνητων" και των γεγονοτων που συμβαινουν περα απο τον κυκλο του πρωταγωνιστη.

Τεχνικα μιλωντας, ο "Φιλος" εχει το πλεονεκτημα οτι μπορει να συμπυκνωσει ολοκληρο κοινωνικο κυκλο συγγενων και φιλων του πρωταγωνιστη χωρις να χρειαζεται να πληρωθει πληθος ηθοποιων. Πολλες φορες ομως αυτη η χρηση του "Φιλου" γινεται με υπερβολικα συμβολικο τροπο που αντι να μας δωσει την ψευδαισθηση οτι ο πρωταγωνιστης εχει ζωη, για μενα πετυχαινει το αντιθετο μαλλον.

Στην κλασσικη Μασκα (1994) με τον Τζιμ Καρεϋ, ο Καρεϋ ειναι υπαλληλος σε μια τραπεζα. Οπως πολλοι αλλοι πρωταγωνιστες φαινεται να ειναι ξεκρεμαστος, χωρις γονεις, χωρις συγγενεις, χωρις κοινωνικη ζωη. Αυτο το κενο αποπειραται να καλυφθει απο τον συναδελφο και φιλο του Τσαρλι (φυσικα επρεπε να κοιταξω στο καστ για να θυμηθω το ονομα) ο οποιος παρουσιαζεται σαν ευθυμος και γοης για να του δοθει η ψευθαισθηση του βαθους χαρακτηρα. Ο Τσαρλι σκαει μουρη on and off κατα τη διαρκεια της ταινιας, χωρις κατα τα αλλα να παιζει καποιο σημαντικο ρολο στο σεναριο, αλλα σκαει μουρη και στο τελος, αφου οι αστυνομικοι πιανουν "τους Κακούς". Εντωμεταξυ ο Καρεϋ περναει δια πυρος και σιδηρου και δεν τα μοιραζεται με κανεναν, ουτε με γονεις, ουτε με συγγενεις, ουτε παλιους φιλους. Δεν υπαρχει κανενας. Ο μονος μαρτυς ολων αυτων, ειναι ο Τσαρλι.

(ασχετο, αλλα κοιταζοντας για την παραπανω ταινια μολις ειδα οτι ο ηθοποιος που υποδυοταν τον Τσαρλι αυτοκτονησε 10 χρονια πριν)

Στην ταινια ΕΦ Το Νησί (2005) εχουμε τον πρωταγωνιστη Γιουαν ΜακΓκρεγκορ να ειναι πιο πολυ δεμενος με εναν απο τους κλωνους, τον Τζοουνς, και φαινεται να μιλαει κυριως (αν οχι μονο) με αυτον, αφου, γιατι να πληρωσουμε πολλους ηθοποιους να υποδυονται την παρεα του, ενω μπορουμε να πληρωσουμε εναν να κανει τον κολλητο του; Κατοπιν, αφου ο Γιουαν εχει δραπετευσει το συμπλεγμα με τους κλωνους, ο σκηνοθετης χρησιμοποιει τον Τζοουνς για να μας δειξει τι συμβαινει στο συμπλεγμα, με τους υπολοιπους κλωνους. Ο Τζοουνς δηλαδη χρησιμοποιειται σαν "αντιπροσωπος" ολων των κλωνων, αντι να πληρωσουν κατι παραπανω τους κομπαρσους για να παρουν πιο δυναμικους ρολους. Ετσι απο τη στιγμη που ο Γιουαν λειπει απο το συμπλεγμα, ο Τζοουνς παιρνει τα ηνια. Ο Τζοουνς ειναι παρων μεσα στην ομαδα των κλωνων που παει να εκτελεστει, ο Τζοουνς ειναι που μιλαει και εκφραζει τις αμφιβολιες του, ο Τζοουνς ειναι που αντιλαμβανεται και λεει στους υπολοιπους οτι κατι δεν παει καλα, ο Τζοουνς οργανωνει την οποια "αντισταση" και γινεται "αρχηγος" εν απουσια του πρωταγωνιστη. Στο τελος αφου απελευθερωνονται οι κλωνοι, εχουμε ενα κοντινο του Τζοουνς που φευγει μαζι με τους υπολοιπους. Με λιγα ο λογια ο Τζοουνς απλα συμπυκωνει, εκφραζει και αντιπροσωπευει ολους τους κλωνους, χωρις να χρειαστει καν να πληρωθουν ηθοποιοι ή κομπαρσοι για μεγαλυτερο ρολο ή να μιλησουν. Στην ουσια ομως φαινεται σαν να υπαρχει μονο αυτος, και οτι οι υπολοιποι κομπαρσοι ειναι απλα μαριονετες.

Αυτες ειναι δυο περιπτωσεις, μεταξυ πολλων αλλων, που παρατηρω οτι ενας φιλος του πρωταγωνιστη δεν ειναι παρα μια καρικατουρα, με σκοπο να δημιουργησει μια εντελως τεχνητη ψευδαισθηση οτι υπαρχει κατι περα απο τον πρωταγωνιστη (ενω στην ουσια δεν υπαρχει και τιποτα).

Αντιθετως, στις ταινιες καταστροφης του Ρολαντ Εμεριχ, οι πρωταγωνιστες μπορει να ειναι μονοδιαστατοι, αλλα πειθομαι πιο πολυ οτι εχουν κοινωνικη ζωη, ενω παραλληλα ο σκηνοθετης δινει αρκετο χρονο και εμφαση στους δευτεροτριτους χαρακτηρες (μεχρι να σκοτωθουν, φυσικα :)))) ) ωστε να μη μοιαζουν με καρικατουρες.
Είμαι στην πολύ φάση δικέ μου, αλλά εσύ ξηγιέσαι στο αλλιώς και μου τη βγαίνεις με κόκκινο να πούμε! -- Γιάννης Δαλιανίδης, 1980ς

Αβατάρι χρήστη
Νικόλας Δε Κιντ
Ταινιοδύτης
Αναρτήσεις: 1011
Εγγραφή: 12 Οκτ 2014, 21:29

Re: Κλισε: Sidekick ή "ο Φίλος του Πρωταγωνιστή"

Ανάρτησηαπό Νικόλας Δε Κιντ » 15 Ιουλ 2017, 10:33

Πάντως την εποχή της λογοκρισίας στην Αμερική και πιο συγκεκριμένα όταν ο Ρόμπιν έκανε την εμφάνισή του σαν sidekick του Μπάτμαν, μια μεγάλη μερίδα του τύπου θεώρησε πως πλέον το κόμιξ προβάλει και προωθεί γκέι πρώτυπα... :νατώρα:
Ειδικά ένας ψυχίατρος ονόματι Fredric Wertham προσπάθησε να πείσει τους πολίτες ότι τα συγκεκριμένα κόμιξ είναι αποκλειστικά υπέυθυνα για την διαφθορά της νεολαία. Τα εξηγούσε όλα στο βιβλίο του Seduction of the Innocent, 1954
.
Ο Wertham κατάφερε να επηρεάσει ενορίες, καθηγητές, σχολικούς συμβούλους και γενικά κατάφερε να δημιουργήσει ένα πολύ αρνητικό κλίμα απέναντι στα κόμιξ με υπερ-ήρωες.

Image

Βέβαια οι δημιουργοί του Μπάτμαν έφτιαξαν τον χαρακτήρα του μικρού Ρόμπιν, γιατί το κόμιξ είχε θεωρηθεί αρκετά άγριο και ο Μπάτμαν απάνθρωπος τιμωρός...
Εν τέλει αναγκάστηκαν να χωρίσουν τους δυο ήρωες, να στείλουν τον Ρόμπιν κολλέγιο, να τον βάλουν να γνωρίζει νεαρές φοιτήτριες και να μετατρέψουν τον Μπους Γουέην σε έναν αμετανόητο εργένη και μεγιστο καρδιοκατακτητή...

Εικόνες σαν την παρακάτω δεν εμφανίστηκαν ποτέ πια στα κόμιξ του σκοτεινού μασκοφόρου!! :χαχα:

Image
Excuse me... I dislike being touched... an Eastern prejudice

Αβατάρι χρήστη
Ξενέρωτας
Ταξιδευτής
Αναρτήσεις: 269
Εγγραφή: 17 Ιούν 2013, 17:32

Re: Κλισε: Sidekick ή "ο Φίλος του Πρωταγωνιστή"

Ανάρτησηαπό Ξενέρωτας » 26 Δεκ 2017, 15:43

Στη σειρα Εισαι το ταιρι μου, πρωταγωνιστρια ειναι η παχουλη Στελλα που ζει στην Αυστραλια με την κολλητη της, Τουλα, μεχρι που γυριζει στην Ελλαδα.

Η Τουλα ειναι χαρακτηριστικο παραδειγμα κλισε "φιλης πρωταγωνιστριας". Φαινεται να μην εχει καθολου προσωπικη ζωη, ολη της η υπαρξη περιστρεφεται γυρω απο τη Στελλα, οποτε μιλανε με τη Στελλα ειναι για τη Στελλα, τη βοηθαει, της συμπαραστεκεται, ολες της οι ανησυχιες ειναι τα γκομενικα της Στελλας. Στο τελος παιζει καθοριστικο ρολο στο να τα φτιαξει η Στελλα με το Σωτηρη.

Παροτι θεωρω χαριτωμενους τους διαλογους και την ερμηνεια της Τουλας, για τον παραπανω λογο μου ειναι ενοχλητικος ως χαρακτηρας :))))
Είμαι στην πολύ φάση δικέ μου, αλλά εσύ ξηγιέσαι στο αλλιώς και μου τη βγαίνεις με κόκκινο να πούμε! -- Γιάννης Δαλιανίδης, 1980ς


Επιστροφή “Οθόνων Διάφορα”

Ποιος είναι συνδεμένος

Χρήστες που περιηγούνται σε αυτό το φόρουμ: Δεν υπάρχουν εγγραμένοι χρήστες και 1 επισκέπτες