![Image](http://cinemaclub.gr/pictures/movie_posters/Medousa__1998.jpg)
Τίτλος: Μέδουσα
Έτος παραγωγής: 1998
Σκηνοθεσία: Γιώργος Λαζόπουλος
Σενάριο: Γιώργος Λαζόπουλος
Ηθοποιοί: Θάνος Αμοργινός, Βάνα Ραμπότα, Ελένη Φιλίνη…
Πρωτότυπη μουσική: Κωστής Αναγνωστόπουλος
Διάρκεια: 87΄
![](http://g-ecx.images-amazon.com/images/G/01/imdb/plugins/rating/images/imdb_31x14.png)
Υπόθεση
Η Ελληνική Αστυνομία μελετά ανεξήγητες εξαφανίσεις ανδρών όπου στην θέση τους βρίσκονται αγάλματα που έχουν την όψη τους και φοράνε τα ρούχα τους. Παράλληλα, βλέπουμε την ιστορία του "Πέρση" που ξεκινά με μια παρέα να κλέψουν ένα άδειο σπίτι για να βρεθούν τελικά αντιμέτωποι με έναν αρχαίο τρόμο.
![Image](http://cinemaclub.gr/pictures/stills/Medousa_01.jpg)
Άποψη
Όπως μας προδιαθέτει ο τίτλος και το μότο της αφίσας πρόκειται για τον γνωστό μύθο της αρχαιότητας, εδώ τοποθετημένο στην σύγχρονη Ελλάδα: η μυθική Μέδουσα, με την τρομακτική όψη, πετρώνει όποιον άντρα την αντικρίσει.
Ένα ομολογουμένως πολύ δύσκολο εγχείρημα καθώς τέτοιου τύπου φανταστικά θέματα χρειάζονται ένα ικανό μπάτζετ να τα υποστηρίξει, πράγμα που εδώ δεν υπάρχει. Έτσι, δίπλα στην αναπόφευκτη "μπι-μούβι" αισθητική και το δίκαια κατακτημένο καλτ στάτους, η ταινία στο σύνολό της είναι μάλλον μια ευχάριστη έκπληξη αφού ο σκηνοθέτης με σεμνά μέσα στα χέρια του παρέδωσε κάτι ενδιαφέρον και αξιοπρεπές.
Η ιστορία είναι δοσμένη απλά και μάλλον καλότεχνα και δίνει την αίσθηση πως λέει με άνεση αυτά που θέλει να πει. Στο κέντρο δεσπόζει ο ήρωας, που τον φωνάζουν "Πέρση", τον οποίο βλέπουμε παιδί στην αρχή να χτίζει προφητικά την ηρωική δύναμη που θα του φανεί χρήσιμη απέναντι στο μυθικό τέρας.
Οι διάλογοι απλοί και ρεαλιστικοί αν και η γενικότερη σοβαρότητα κάπου είναι αφύσικη και μάλλον θα έπρεπε να σπάσει και κανα χαμόγελο εδώ κι εκεί (όπως π.χ. όταν κάποιος υποδέχεται έναν πελάτη). Όλοι καλοί στον ρόλο τους και ξεχωρίζει ο Θάνος Αμοργινός στον ρόλο του Πέρση. Όμορφες μελαχρινές η Βάνα Ραμπότα κι η Ελένη Φιλίνη στην οποία ταίριαξε πολύ ο ρόλος της κακιάς μάνας. Έχει μια σύντομη εμφάνιση κι ο Πουλικάκος.
![Image](http://cinemaclub.gr/pictures/stills/Medousa_02.jpg)
Τα εφέ δεν είναι χόλιγουντ αλλά δεν απογοητεύουν κι ίσως κάπου έχουν και την αίγλη του απλού αλλά αποτελεσματικού εφέ που συναντάμε στις πολύ παλιές ταινίες. Όμορφα εφιαλτική, για μένα, η στιγμή που η κ. Μήδα κάθεται στην καρέκλα με τα χείλη να κουνιούνται αφύσικα καθώς μιλά.
Ειδική μνεία αξίζει και στην μουσική, ένα πολύ όμορφο αυτοσχεδιαστικό ροκ.
Τρέιλερ μάλλον δεν υπάρχει, οπότε ένα κλιπάκι με την Φιλίνη:
Τρέιλερ