Whiplash (2014)

Αβατάρι χρήστη
Τόνιασινε
Ονειρευτής
Αναρτήσεις: 410
Εγγραφή: 06 Οκτ 2016, 12:52

Whiplash (2014)

Ανάρτησηαπό Τόνιασινε » 17 Ιαν 2017, 22:35

Image

Τίτλος: Whiplash
Ελληνικός τίτλος: Χωρίς Μέτρο
Έτος παραγωγής: 2014
Σκηνοθεσία: Damien Chazelle
Σενάριο: Damien Chazelle
Ηθοποιοί: Miles Teller, J.K. Simmons, Paul Reiser…
Πρωτότυπη μουσική: Justin Hurwitz
Διάρκεια: 107΄


Ένας πολλά υποσχόμενος νεαρός ντράμερ που σπουδάζει σ' ένα απ' τα κορυφαία μουσικά σχολεία, επιλέγεται απ' τον καθηγητή του πιο προχωρημένου τμήματος απ' το δικό του, ώστε να εξελιχθεί έχοντας μέντορα τον ίδιο, ο οποίος δε σταματάει πουθενά προκειμένου να ξεδιπλώσει τις προσωπικότητες και τα ταλέντα των μαθητών του.

Image

Ο Damien Chazelle μας προσφέρει ένα αριστούργημα των τελευταίων χρόνων, έχοντας στο ενεργητικό του κι άλλη συμμετοχή σε ταινία με θέμα τη μουσική (Grand Piano 2013), όπου υπογράφει όμως μόνο το σενάριο, προχωράει σε μία καθαρά δική του ταινία υπογράφοντας σενάριο και σκηνοθεσία και δίνοντας μεγαλύτερη έμφαση, ένταση και πάθος στο μουσικό θέμα που αυτή τη φορά επιλέγει.

Διαλέγει ένα πολύ επιτυχημένο καστ ηθοποιών, κυρίως στους πρωταγωνιστικούς ρόλους της ταινίας, μ' έναν πολύ πειστικά εμμονικό με το όνειρό του, μαθητή (Miles Teller) και έναν ακόμα πιο πειστικά εμμονικό καθηγητή (J.K. Simmons).

Image

Η ταινία μαγεύει για τα χρώματά της, την εξαιρετική της μουσική, τις πολύ καλές ερμηνείες (με πρώτη του J.K.Simmons, που παίρνει και το Όσκαρ β' ανδρικού για το ρόλο), την υπόθεση αλλά και τη σκηνοθεσία της.

Θεωρώ ότι χρειάζεται ή σε κάνει να ζητάς και μια δεύτερη θέαση τουλάχιστον, για να αποκαλύψει το μεγαλύτερο βάθος, που μπορεί κάποιος να χάσει με την πρώτη. Δεν είναι σε καμία περίπτωση μια ταινία που απλά βλέπεις μόνο για να περάσεις όμορφα ένα βράδυ, ξεδιπλώνει χαρακτήρες, δείχνει πόσο εύκολα μπορεί κανείς να χάσει το μέτρο στην προσπάθεια του να φτάσει εκεί που θέλει, πως δεν μπορεί να φτάσει εκεί που θέλει αν δε βρει το μέτρο, παίζει με τη σχέση μαθητή-καθηγητή και τις διακυμάνσεις απ' τις οποίες περνάει μια τέτοια σχέση όπου ο μαθητής διψάει για επιβράβευση και επιτυχία κι ο καθηγητής έχει ανάγκη να δώσει όσα χρειάζεται ο μαθητής του για να πετύχει και μέσα απ' την επιτυχία του μαθητή του να πετύχει κι ο ίδιος.

Η ταινία απέσπασε ένα τσουβάλι βραβεία και διακρίσεις, έχοντας κερδίσει συμμετοχές σ' ένα σωρό διαγωνισμούς.
Ο δημιουργός της δε, δείχνει ότι συνεχίζει το καλό έργο, δίνοντάς μας τη νέα, ήδη πολυβραβευμένη ταινία του, La la land (2016).

Τρέιλερ


Αβατάρι χρήστη
Στιλλ Ιλλ
Μυθευτής
Αναρτήσεις: 506
Εγγραφή: 01 Νοέ 2014, 14:38

Re: Whiplash (2014)

Ανάρτησηαπό Στιλλ Ιλλ » 17 Ιαν 2017, 23:45

Αγαπημένη ταινία. Πάντα στο μυαλό μου την συνδυάζω με τον Μαύρο Κύκνο αν και εδώ η απεικόνιση είναι μονο ρεαλιστική, δηλαδή δεν έχει τις παραισθητικές, ονειρικές εξάρσεις που πετυχαίνει ο Αronofsky. Ακολουθώντας άλλη οδό σε παρασύρει εξίσου. Μαζί με και με τα κόκκινα παπούτσια του 1948 νομίζω είναι οι τρείς καλύτερες που έχω δεί και αφορούν τον χώρο της Τέχνης και την αιώνια αναζήτηση για την επίτευξη της τελειότητας.
I'll show you light now. It burns bright forever. No more blue tomorrows. You on high now, love..

Αβατάρι χρήστη
Τόνιασινε
Ονειρευτής
Αναρτήσεις: 410
Εγγραφή: 06 Οκτ 2016, 12:52

Re: Whiplash (2014)

Ανάρτησηαπό Τόνιασινε » 18 Ιαν 2017, 00:21

Ψάχνοντας φωτογραφίες για την παρουσίαση, είδα φωτογραφίες του whiplash μαζί με το μαύρο κύκνο, πράγμα που σημαίνει ότι μάλλον κι άλλοι παρατηρούν ομοιότητες ή συνδέουν αυτές τις δύο ταινίες. Εγώ παρόλο που έχω δει και τις τρεις που ανέφερες, δε θα έλεγα ότι μπορώ να τις ταυτίσω.. ίσως επειδή στο whiplash η προσοχή μου πέφτει περισσότερο στο δάσκαλο παρά στο μαθητή- καλλιτέχνη.
Βλέποντας λοιπόν την ταινία αυτή πολλές φορές, κατέληξα ότι η μεγαλύτερη δικαίωση- λύτρωση έρχεται για τον καθηγητή, ο οποίος επιτέλους καταφέρνει να βγάλει το αστέρι που πάντα προσπαθούσε. Φαίνεται στα μάτια του Φλέτσερ (Simmons) η ανακούφιση ότι τελικά τα κατάφερε μετά από τόσα χρόνια, τόσες προσπάθειες, τόσα ρίσκα. Θεωρώ πως μέσα απ' την ταινία διακρίνεται ως μεγαλύτερη η δική του ανάγκη να πετύχει ο Άντριου (Teller), παρά του ίδιου του Άντριου.

Αβατάρι χρήστη
Θεατής
Μυθευτής
Αναρτήσεις: 635
Εγγραφή: 07 Οκτ 2016, 19:34

Re: Whiplash (2014)

Ανάρτησηαπό Θεατής » 18 Ιαν 2017, 01:04

Εγώ πάντως έχω μεγάλες προσδοκίες απο τον πιτσιρικά καθώς και το σενάριο του grand piano ήταν πολύ καλό σαν ιδέα, άλλο αν έπασχε στην εκτέλεση δεν σκηνοθέτησε ο ίδιος, και στο 10 cloverfield lane έκανε screenplay, και απο ότι είδα σάρωσε με 7 χρυσές σφαίρες με το μιούζικαλ το οποίο ελπίζω να δω σύντομα...
Τώρα για την ταινία απλά τα σπάει... Εδω και καιρό έχουμε επιλέξει με την Τόνια ενα σετ 5 στιγμιοτύπων που θα εκτυπωθεί σε αφίσα για να τοποθετηθεί στο σαλόνι...
Το να διαβάζεις μεταφρασμένη ποίηση είναι σαν να κολυμπάς με αδιάβροχο...

Αβατάρι χρήστη
Στιλλ Ιλλ
Μυθευτής
Αναρτήσεις: 506
Εγγραφή: 01 Νοέ 2014, 14:38

Re: Whiplash (2014)

Ανάρτησηαπό Στιλλ Ιλλ » 18 Ιαν 2017, 01:37

Ωραία ιδέα Θεατή :πάνω:. Τόνια έχεις δίκιο, είναι κι αυτή μια προσέγγιση αλλα εγώ ίσως επηρεασμένη και απο την λατρεία μου στον Μαύρο Κύκνο επέλεξα να εστιάσω και πάλι στις φιλοδοξίες και τις αγωνίες του μαθητή παρα στον ίδιο τον δάσκαλο. Ίσως γιατί φορτώνεται τα άγχη και τις προηγούμενες απογοητεύσεις κι ενός ακόμη ατόμου, του δασκάλου εν προκειμένω για αυτό και θεωρώ οτι ταλαιπωρείται περισσότερο. Επίσης όλο λέω οτι θα πάω να δώ το la la land και όλο το αναβάλλω. Έχω σταμπάρει αυτή την ταινία απο όταν ανακοινώθηκε το κάστ.
I'll show you light now. It burns bright forever. No more blue tomorrows. You on high now, love..

Αβατάρι χρήστη
Τόνιασινε
Ονειρευτής
Αναρτήσεις: 410
Εγγραφή: 06 Οκτ 2016, 12:52

Re: Whiplash (2014)

Ανάρτησηαπό Τόνιασινε » 18 Ιαν 2017, 01:53

Απλά ξέρω ότι είναι μιούζικαλ κι αυτό μόνο με ξενερώνει.. δεν τους έχω ιδιαίτερη αδυναμία.. ή καλύτερα δε μου αρέσουν, με μια δυο εξαιρέσεις. Θα το δω όμως, μιας και είναι δουλειά του συγκεκριμένου.. μπορεί και να μ' αρέσει..

Αβατάρι χρήστη
Θεατής
Μυθευτής
Αναρτήσεις: 635
Εγγραφή: 07 Οκτ 2016, 19:34

Re: Whiplash (2014)

Ανάρτησηαπό Θεατής » 18 Ιαν 2017, 01:58

Καλά κι ο κύκνος είναι ταινιαρα...η σκηνοθεσία δε του Αρονόφσκι μοναδική, αυτή την εσωτερικότητα που καταφέρνει και την αποτυπώνει στο φιλμ είναι χαρακτηριστικό του γνώρισμα για μένα...αυτή είναι και η κυριώτερη διαφορά των δύο ταινιών θεωρώ πέρα απο τις υπόλοιπες επίσης σημαντικές...
Το να διαβάζεις μεταφρασμένη ποίηση είναι σαν να κολυμπάς με αδιάβροχο...

Αβατάρι χρήστη
Στιλλ Ιλλ
Μυθευτής
Αναρτήσεις: 506
Εγγραφή: 01 Νοέ 2014, 14:38

Re: Whiplash (2014)

Ανάρτησηαπό Στιλλ Ιλλ » 18 Ιαν 2017, 02:03

Ακριβώς Θεατή, το έθεσες πολύ ωραία και εύστοχα. Τόνια ούτε εμένα με τρελαίνουν τα μιούζικαλ γιατί ως επι το πλείστον πάσχουν ίσως στο πιο σημαντικό τους κομμάτι, της μουσικής. Όμως η συγκεκριμένη έχει πολύ όμορφο σάουντρακ που σου μένει και αξιολάτρευτο δίδυμο πέρα απο τον ταλαντούχο κύριο Σαζέλ.
I'll show you light now. It burns bright forever. No more blue tomorrows. You on high now, love..

Αβατάρι χρήστη
Τόνιασινε
Ονειρευτής
Αναρτήσεις: 410
Εγγραφή: 06 Οκτ 2016, 12:52

Re: Whiplash (2014)

Ανάρτησηαπό Τόνιασινε » 18 Ιαν 2017, 02:10

Σίγουρα ταινιάρα κι ο μαύρος κύκνος, συμφωνώ και με τους δυο σας.
Αλλά με άλλο ύφος.
Και στο τέλος των δύο ταινιών φαίνεται και η μεγάλη διαφορά για μένα και μάλιστα ρόλο σ αυτή τη διαφορά πιστεύω ότι παίζει ο μέντορας, που παρά τον παράδοξο τρόπο του, καταφέρνει να κάνει τον Άντριου να βρει το μέτρο (απ' τις λίγες περιπτώσεις που βρίσκω τον ελληνικό τίτλο πιο εύστοχο απ' τον πρωτότυπο, καθώς έχει διφορούμενη σημασία) με αποτέλεσμα να πετυχαίνει το στόχο του και να έχει προοπτικές, σε αντίθεση με τη χορεύτρια του κύκνου που χάνει το μέτρο, δεν έχει κάποιον να την επαναφέρει, τρελένεται, χορεύει το "κύκνειο άσμα της" και πεθαίνει.

Αβατάρι χρήστη
Νικόλας Δε Κιντ
Ταινιοδύτης
Αναρτήσεις: 1446
Εγγραφή: 12 Οκτ 2014, 21:29

Re: Whiplash (2014)

Ανάρτησηαπό Νικόλας Δε Κιντ » 18 Ιαν 2017, 11:17

Κι εγώ να προσθέσω πως πρόκειται για εξαιρετική δημιουργία... :μπράβο:

Και κάτι ακόμα...
Οι ταινίες που αναφέρατε όλοι περιέχουν και ακόμα μια παράμετρο.
Το ταλέντο. Υπάρχει άραγε κάτι τέτοιο και πως γίνεται αξιοποιήσιμο στο μέγιστο βαθμό;;

Από την πλευρά του καθηγητή της μουσικής, θα ήθελα να πω πως το ταλέντο είναι κάτι εξαιρετικά περίπλοκο...
Και είμαι σίγουρος ότι κανένας δάσκαλος δεν ,μπορεί να είναι σίγουρος για τα όρια του αν τυχόν το εντοπίσει!
Excuse me... I dislike being touched... an Eastern prejudice


Επιστροφή “δεκαετία του 2010”

Ποιος είναι συνδεμένος

Χρήστες που περιηγούνται σε αυτό το φόρουμ: Δεν υπάρχουν εγγραμένοι χρήστες και 4 επισκέπτες