Körkarlen (Η άμαξα Φάντασμα) (1921)

Αβατάρι χρήστη
Νικόλας Δε Κιντ
Ταινιοδύτης
Αναρτήσεις: 1449
Εγγραφή: 12 Οκτ 2014, 21:29

Körkarlen (Η άμαξα Φάντασμα) (1921)

Ανάρτησηαπό Νικόλας Δε Κιντ » 27 Ιαν 2017, 10:53

Image

Τίτλος: Körkarlen
Ελληνικός τίτλος: Η άμαξα φάντασμα
Έτος παραγωγής: 1921
Σκηνοθεσία: Victor Sjöström
Σενάριο: Victor Sjöström, novel: Selma Lagerlöf
Ηθοποιοί: Victor Sjöström, Hilda Borgström,Tore Svennberg
Πρωτότυπη μουσική: Matti Bye (1998 restoration)
Διάρκεια: 104΄


Υπόθεση
Σύμφωνα με έναν παλιό Σκανδιναβικό μύθο, ο τελευταίος αμαρτωλός που θα πεθάνει πριν την αλλαγή του νέου χρόνου, γίνεται ο οδηγός της καταραμένης άμαξας - Φάντασμα, η οποία μεταφέρει τους νεκρούς στον κάτω κόσμο. Το βαρύ αυτό φορτίο τελειώνει μόνο στην αλλαγή του επόμενου χρόνου τότε που αντικατασταθεί η ψυχή του οδηγού.
Η ιστορία ξεκινάει την Παραμονή της Πρωτοχρονιάς, όπου η ετοιμοθάνατη Αδελφή Έντιτ, νοσοκόμα του Στρατού Σωτηρίας έχει μια τελευταία ευχή. Να δε τον Ντέιβιντ Χολμ, έναν αλκοολικό ξεροκέφαλο άντρα που πριν ένα χρόνο τον είχε περιθάλψει σε άσχημη κατάσταση και τον είχε ερωτευθεί. Ο Ντέιβιντ Χολμ κάθεται σε ένα νεκροταφείο και μπλέκεται σε έναν καυγά που έχει πολλή άσχημη κατάληξη για τον ίδιο...


Image

Άποψη
Η συγκεκριμένη ταινία είναι ιστορική και σταθμός στον κινηματογράφο και την εξέλιξη αυτού. Συγκεκριμένα ο Ίνγκμαρ Μπέρκμαν την θεωρούσε την καλύτερη ταινία που γυρίστηκε και σε τακτά χρονικά διαστήματα οργάνωνε προβολές για τους μαθητές του. Ο Μπέργκμαν τίμησε τον σκηνοθέτη και πρωταγωνιστή της ταινίας δίνοντάς του τον πρωταγωνιστικό ρόλο στις "Άγριες Φράουλες".

Το σενάριο είναι βασισμένο στην νουβέλα της Σέλμας Λάγκερλεφ, της βραβευμένης με Νόμπελ συγγραφέως του Νηλς Χόλγκερσον. Η ιστορία λίγο πολύ θυμίζει την "Χριστουγεννιάτικη Ιστορία" του Τσάρλς Ντίκενς. Ο Ντέιβιντ Χόλμ σε μια διάσταση μεταξύ ζωντανών και πεθαμένων συναντάει έναν παλιό του φίλο ο οποίος του μιλάει για το βαρύ φορτίο του οδηγού της άμαξας. Μέσω αλλεπάλληλων αναδρομών στο παρελθόν ο καταραμένος οδηγός δίνει την ευκαιρία στον Ντέιβιντ να κάνει έναν απολογισμό και μια εκτίμηση των πράξεων του.

Το ταξίδι του Ντέιβιντ στο παρελθόν έχει στηθεί αριστοτεχνικά από τον Βίκτορ Σγιόστρεμ. Με την πρωτοποριακή χρήση της διπλοτυπίας (απεικόνιση φαντασμάτων) και των αφηγήσεων μέσα σε αφηγήσεις ο σκηνοθέτης καταφέρνει να δώσει σχεδόν ένα αποτέλεσμα ποιητικό. Οι διάλογοι είναι εύστοχα δοσμένοι χωρίς να κουράζουν και τα πλάνα αναδεικνύουν την βασανισμένη πλευρά των πρωταγωνιστών. Ο κάθε χαρακτήρας είναι απλά φτιαγμένος αλλά όχι απλοϊκά. Δείχνει ότι συναισθάνεται το βάρος των πράξεών του χωρίς να ξεπέφτει σε μελοδραματισμούς, ενώ αρκετές φορές το βλέμμα των πρωταγωνιστών μας φανερώνει τις πιο ενδόμυχες σκέψεις τους.

Η ταινία αρχικά είχε λογοκριθεί λόγω της υπερβολικά τρομακτικής ατμόσφαιρας της, αλλά εκ των υστέρων προβλήθηκε κανονικά στις αίθουσες μετά από παρέμβαση της ίδιας της συγγραφέως. Ο δε Σγιόστρεμ για να μπορέσει να αποτυπώσει τα συναισθήματα των άστεγων και μέθυσων χαρακτήρων του, για αρκετό καιρό μεταμφιέζονταν σε ζητιάνο και τριγυρνούσε στις φτωχογειτονιές της Στοκχόλμης. Μόλις τελείωσε το σενάριο της ταινίας πήγε στο σπίτι της Λάγκερλεφ και της το διάβασε δυνατά. Η Λάγκερλεφ ενέκρινε το σενάριο και ο Σγιόστρεμ προχώρησε στην ολοκλήρωση της ταινίας.

Η ταινία εν τέλει συνδυάζει τον ρομαντισμό με τον τρόμο. Ο Ντέιβιντ Χολμ σαν άλλος ήρωας του Ντοστογιέφσκη περνάει από το έγκλημα στην τιμωρία και από την τιμωρία στην εξιλέωση. Όμως στον δρόμο αυτό θα συναντήσει τον φύλακα άγγελο του, την νεαρή νοσοκόμα, που μέσα από τον έρωτα της για τον ίδιο θα του φανερώσει ένα μονοπάτι που ο ίδιος αγνοούσε επιδεικτικά.
Αν κάποιος λοιπόν περάσει τα προσκόμματα της έλλειψης του ήχου και των γρήγορων πλάνων, θεωρώ πως θα απολαύσει ένα αριστούργημα της 7ης τέχνης.
Από μένα 9/10.

ΥΓ: Ο Κιούμπρικ στο αριστούργημα του "Η Λάμψη" δανείστηκε σκηνές από την συγκεκριμένη ταινία (ναι, αυτή με το τσεκούρι και την πόρτα!!)
Τρέιλερ

Excuse me... I dislike being touched... an Eastern prejudice

Αβατάρι χρήστη
Αντίβαρο
Μύστης
Αναρτήσεις: 63
Εγγραφή: 31 Μάρ 2020, 18:04

Re: Körkarlen (Η άμαξα Φάντασμα) (1921)

Ανάρτησηαπό Αντίβαρο » 19 Δεκ 2020, 23:33

Είδα επιτέλους την ταινία. (Να ναι καλά το παλικάρι στο σινεβορτεξ)

Χωρίς να έχω κάνει περαιτέρω έρευνα, θα σταθώ στα σημεία που έχει αναφέρει και ο Νικόλας. Η σκηνή με το τσεκούρι (βγάζει μάτι).
Κάτι από Σκρούτζ, που θύμιζε η ταινία. Φοβερή!

Θα πω μόνο ότι μόλις έκλεισα την οθόνη, μού ήρθαν μνήμες από Εμίλ Ζολά. Κάτι από νατουραλισμό, κάτι από γαλλικά κινήματα και βιομηχανική επανάσταση. Είχε κάτι το ανθρώπινο, χωρίς την υπερβολή, αυτή η εξαθλίωση...από τον πιο μικρό, μέχρι τον πιο μεγάλο!

υγ: αυτό για τον Βίκτορ Σγιόστρομ, δεν το είχα παρατηρήσει, μέχρι που το ανέφερε ο Νικόλας.
υγ2: τα πλαίσια με το στορι τελιν είναι κομπλέ, δεν δυσκολεύουν τον θεατή
υγ3: δεν θέλω να ξαναπώ πόσο μου άρεσε η ταινία ... αλλά θα το πω. ΦΟ ΒΕ ΡΗ
υγ7262839: εξαιρετική και η παρουσία του Νικόλα!
"Μην παίρνετε ναρκωτικά...δεν φτάνουν για όλους" -Ο Τζίμης, ο Τζίμης και η Τζάνις


Επιστροφή “δεκαετία του 1950 και πριν”

Ποιος είναι συνδεμένος

Χρήστες που περιηγούνται σε αυτό το φόρουμ: Δεν υπάρχουν εγγραμένοι χρήστες και 1 επισκέπτες