Waltz with Bashir (Βαλς με τον Μπασίρ) (2008)

Αβατάρι χρήστη
Αξία
Ταξιδευτής
Αναρτήσεις: 211
Εγγραφή: 31 Μάρ 2013, 21:36
Θέση: Θεσσαλονίκη

Waltz with Bashir (Βαλς με τον Μπασίρ) (2008)

Ανάρτησηαπό Αξία » 24 Απρ 2013, 11:15

Image
Τίτλος: Waltz with Bashir
Ελληνικός Τίτλος: Βαλς με τον Μπασίρ
Έτος παραγωγής: 2008
Σκηνοθέτης: Ari Folman
Σενάριο: Ari Folman
Ηθοποιοί: Ari Folman, Ori Sivan, Ronny Dayag
Πρωτότυπη μουσική: Max Richter
imdb

Πλοκή
Όταν ο σκηνοθέτης Ari Folman μαθαίνει για τον επίμονο εφιάλτη ενός φίλου του συνειδητοποιεί ότι έχουν χαθεί οι αναμνήσεις του απ' την περίοδο που οι δυο τους υπηρετούσαν στον ισραηλινό στρατό κατά τον πρώτο πόλεμο στο Λίβανο εν έτη 1982. Έτσι αρχίζει να αναζητά πληροφορίες από φίλους και συμπολεμιστές του για την ισραηλινή εισβολή και τις σφαγές στους καταυλισμούς των Παλαιστινίων που τόσο έντονα απώθησε η μνήμη του.

Image

Άποψη
Το Βαλς με τον Μπασίρ είναι ένα ανιμέσιον-ντοκιμαντέρ που βασίζεται σε αυτοβιογραφικά στοιχεία. Οφείλει το όνομά του στον δολοφονηθέντα τον Αύγουστο του '82 Λιβανέζο πρόεδρο, Bashir Gemayel. Η αφήγησή είναι γεμάτη από σουρρεαλιστικά στοιχεία που σε συνδυασμό με την μουσική επένδυση μας τοποθετούν στην ενδοιάμεση κατάσταση του ονείρου, των αναμνήσεων και της πραγματικότητας. Ο πρωταγωνιστής (και δη ο σκηνοθέτης) ασφυκτιά από το βάρος των ενοχών του για τη συμμετοχή του στη σφαγή των Παλαιστίνιων και προσπαθεί κατά κάποιο τρόπο να εκφράσει την απολογία για να βρει ίσως «άφεση αμαρτιών» και λύτρωση. Το έργο αυτό περιλαμβάνει πολλές φρικιαστικές εικόνες και ξεγυμνώνει τη φρίκη του πολέμου περνώντας παράλληλα ένα έντονο αντιπολεμικό μήνυμα.

Η ταινία αυτή έχει βραβευτεί:
  • Golden Globe Award for Best Foreign Language Film
  • NSFC Award for Best Film
  • César Award for Best Foreign Film
  • IDA Award for Feature Documentary

Και έχει προταθεί και για άλλα σημαντικά βραβεία.

Η προβολή της έχει επισήμως απαγορευθεί στον Λίβανο.

Τρέιλερ


Αβατάρι χρήστη
Φαροφύλακας
Φωτόφρακτος Δροσουλίτης
Αναρτήσεις: 2779
Εγγραφή: 31 Μάρ 2013, 09:00

Re: Waltz with Bashir (Βαλς με τον Μπασίρ) (2008)

Ανάρτησηαπό Φαροφύλακας » 07 Μάι 2016, 11:32

Η Μέση Ανατολή έχει υπάρξει ένα πολύ σύνθετο τοπίο μιας γενικότερης αντιπαράθεσης λαών και δογμάτων οι οποίες είναι σε μεγάλο μέρος άγνωστες ή και απροσπέλαστες από τον μέσο Ευρωπαίο.

Έτσι ας μου επιτραπούν δυο λόγια για το θέμα της συγκεκριμένης ταινίας, το οποίο είναι η εισβολή του Ισραήλ στον Λίβανο —η οποία έμεινε γνωστή ως ο "Πρώτος Πόλεμος του Λιβάνου"— και ένα συγκεκριμένο τραγικό γεγονός: η Σφαγή στην Σάμπρα και Σατίλα.

Στις αρχές του 1980 η PLO επιχειρούσε από τον Νότιο Λίβανο εναντίον του Ισραήλ οπότε και το 1982 το Ισραήλ αποφάσισε να εισβάλει στον Λίβανο και να καθαρίσει από εκεί την PLO και τους συνεργάτες της. Είχε συμμαχία με τους χριστιανούς του Λιβάνου και το πρόεδρο Μπασίρ. Το Ισραήλ έφτασε, σε αυτήν την εισβολή, μέχρι την Βυρηττό. Μοναχά που ο Μπασίρ δολοφονήθηκε εξανεμίζοντας τις ελπίδες του Ισραήλ για μια φιλική προς αυτό κυβέρνηση. Σαν να μην έφτανε αυτό, εκεί στην Βυρηττό συνέβη μια απίστευτη σφαγή. Στην περιοχή της Βυρηττού Σάμπρα και σε μια κατασκήνωση προσφύγων, την Σατίλα, οι Λιβανέζοι χριστιανοί Φαλαγγίτες ξεκίνησαν να ξεπαστρεύουν άμαχους Παλαιστίνιους και Σιίτες μπροστά στα μάτια των Ισραηλινών οι οποίοι δεν αντέδρασαν. Εκατοντάδες άνθρωποι δολοφονήθηκαν σε μια πράξη γενοκτονίας.

Όπως μπορεί να καταλάβει κανείς, ο θάνατος του Μπασίρ σε συνδυασμό με την σφαγή άλλαξε την πορεία του πολέμου. Το Ισραήλ, έκθετο στα μάτια των ξένων, αναγκάστηκε να αρχίσει να αποσύρεται. Δυστυχώς, βέβαια, οι αντιπαραθέσεις εκεί, ανάμεσα στις διάφορες δυνάμεις, συνεχίστηκαν για πολλά ακόμα χρόνια.

Για κάποιους Ισραηλινούς τα γεγονότα στην Σάμπρα και Σατίλα ήταν σοκαριστικά καθώς ένιωσαν συνένοχοι σε μια γενοκτονία, πράγμα στο οποίο σαν λαός έχουν (ή θα έπρεπε να έχουν, τέλος πάντων) μια ευαισθησία.

Τουλάχιστον ο σκηνοθέτης της ταινίας έδειξε να έχει αυτήν την ευαισθησία κι έφτιαξε μια ταινία κινουμένων σχεδίων η οποία μας μεταδίδει την δική του προσωπική αγωνία για τα γεγονότα που έζησε τότε. Έχοντας σβήσει τις αναμνήσεις του σε ένα απόλυτο κενό μνήμης συναντά και συζητά με συμπολεμιστές και με τον ψυχαναλυτή του και σιγά-σιγά οι μνήμες επανέρχονται. Αυτή είναι και η ιστορία της ταινίας.

Η ταινία είναι δοσμένη με έναν υπέροχο τρόπο. Η εικόνες στήνονται μέσα από μουντά χρώματα και μαύρες σκιές. Η γενικότερη αίσθηση ισορροπεί ανάμεσα σε αργές ρεαλιστικές συζητήσεις και την ονειρική χροιά μιας ανάμνησης.

Image

Έχω μια ευαισθησία στον ανθρώπινο πόνο και την φρίκη του πολέμου και ειδικά η απρόσμενη μετάβαση στο τέλος με χτύπησε δυνατά και με συγκίνησε.

Εκτίμησα πολύ ότι εδώ έχουμε μια ταινία ισραηλίτικης αυτοκριτικής. Αυτή είναι, για μένα, μια από τις σημαντικές ποιότητες ενός έθνους. Κι εδώ φαίνεται η δύναμη της τέχνης κι η χρησιμότητα του καλλιτέχνη.

Είναι μια αληθινά εξαίρετη ταινία η οποία έχει το 10άρι μου. Βέβαια, γενικότερα με ενδιαφέρει η θεματολογία (πόλεμος, ανθρώπινος πόνος, Μέση Ανατολή) και σε κάποιον άλλον η ταινία μπορεί να φτάσει διαφορετικά.

Σε οποιαδήποτε περίπτωση η ταινία είναι σημαντική και μόνο γιατί βοηθάει να μην ξεχαστεί άλλη μια πράξη πολεμικής φρίκης, δυστυχώς μέσα στις άπειρες άλλες, κι επίσης συμβάλει στην κατανόηση αυτού του πολύ συγκεκριμένου κεφαλαίου της ιστορίας της Μέσης Ανατολής: τον Πρώτο Πόλεμο του Λιβάνου. Άλλη ταινία πάνω στο θέμα: Λίβανος (2009)
"Won't you come see me in the morning? Won't you come see me late at night?
Honey bee…"


Επιστροφή “Κινούμενα σχέδια, ανιμέισον κτλ.”

Ποιος είναι συνδεμένος

Χρήστες που περιηγούνται σε αυτό το φόρουμ: Δεν υπάρχουν εγγραμένοι χρήστες και 1 επισκέπτες