Σε ποιον αρεσει ο Ταραντινο;

Αβατάρι χρήστη
Τόνιασινε
Ονειρευτής
Αναρτήσεις: 367
Εγγραφή: 06 Οκτ 2016, 12:52

Re: Σε ποιον αρεσει ο Ταραντινο;

Ανάρτησηαπό Τόνιασινε » 06 Οκτ 2016, 15:11

:γιούπι: σ εμένα , σ εμένα , σ εμένα αρέσει :γιούπι:
Για πολλούς και διάφορους λόγους. Μερικοί από τους οποίους:
1) Είναι σχολή. (Ναι ναι κι ας λένε ότι κλέβει κι ας τον κατηγορούν κι ας του προσάπτουν ό,τι θέλουν..)
2) είναι μοναδικός (είναι ιδιαίτερος και ξεχωρίζει)
3) έχει στυλ και δίνει τεράστια προσοχή στη λεπτομέρεια (ναι μεν εμπνέεται από τις επιρροές που έχει, ό,τι αντλεί όμως από αλλού το κάνει καθαρά δικό του)
4) κάθε τι μέσα στις ταινίες του έχει λόγο ύπαρξης (απίστευτες λεπτομέρειες που πρέπει κανείς να ασχοληθεί για να τις προσέξει, λεπτομέρειες που κάνουν ακόμα πιο γοητευτικές τις ταινίες του)
5) όποιον σκηνοθετεί, τον σκηνοθετεί καταπληκτικά
6) έχει έρωτα με τις ταινίες (κι αυτό περνάει και στη δουλειά του)
7) τα χρώματα, η διακόσμηση, το ύφος, οι μουσικές επιλογές του είναι πάντα ένα κι ένα ( κάθε αφίσα του είναι ένα μικρό αριστούργημα, η διασκευή από μισιρλού είναι απίθανη και ο μορικόνε πήρε επιτέλους όσκαρ μετά από τόσες προσπάθειες στους μισητούς 8)!!
8) Για μένα δεν υπάρχει ούτε μία αποτυχημένη ταινία του.
Μπορώ να γράφω μέχρι αύριο αλλά ήδη θα κούρασα.. :)))) :ναι:

Αβατάρι χρήστη
Ξενέρωτας
Ταξιδευτής
Αναρτήσεις: 218
Εγγραφή: 17 Ιούν 2013, 17:32

Re: Σε ποιον αρεσει ο Ταραντινο;

Ανάρτησηαπό Ξενέρωτας » 07 Οκτ 2016, 11:41

Εμενα μου αρεσει παρα πολυ, οπως και το πνευματικο του "αδελφακι" ο Ροντριγκεζ.

Οταν ημουν μικρος εγραφα μια ιστορια με την οποια ηθελα να ακολουθησω δικες μου συνταγες, με ενα ιδιαιτερο μαυρο χιουμορ που βασιζεται στη βια, στη μη γραμμικη πλοκη, σε ανατροπες, και οταν ειδα πρωτη φορα Ταραντινο, καταλαβα οτι αυτα ακριβως ηθελα να κανω :))

Ειναι συνειδητα ιδιαιτερος, εισαγει δικες του ιδιαιτερες ιδεες στις ταινιες του, και συνδυαζει πραγματα σε δικη του συνταγη. Παιζει και πειραματιζεται, βγαζοντας ενα ιδιαιτερο αποτελεσμα που δεν παιρνει στα σοβαρα τον εαυτο του. Αν ολο αυτο το παρει στα σοβαρα καποιος περιστασιακος θεατης, καταλαβαινω οτι μπορει να δωσουν την εντυπωση μιας κακης ταινιας.
Πιστευω οτι ενας λογος που δεν αρεσει, ειναι οτι εχει παρεξηγηθει. Οταν πας να δεις πχ. το "Αδωξη Μπασταρδη" δεν ειναι για να δεις "πολεμικο δραμα του Β'ΠΠ", ή τον Μπραντ Πιτ, αλλα "Ταραντινο". Η συγκεκριμενη ταινια δεν ειναι παρα μια συνταγη γουεστερν, με περιτυλιγμα Β'ΠΠ. Οποιος παει να το δει πιστευοντας οτι θα δει ενα πολεμικο δραμα ή απλα μια ταινια δρασης, θα απογοητευτει, γιατι δεν ειναι αυτος ο σκοπος της ταινιας.

Οι μακροσυρτοι διαλογοι που αναφερθηκε οτι ενοχλει καποιους, ειναι χαρακτηριστικο του και παιζουν σημαντικο ρολο, συνηθως κωμικοτραγικο. Τους θεωρω και ρεαλιστικους γιατι οι ανουσιοι διαλογοι εναι μεσα στη ζωη. Ναι, μπορει δυο δολοφονοι να πηγαινουν να σκοτωσουν καποιον, αλλα στο δρομο θα συζητανε τα οικογενειακα τους ή για το ποιο χαμπουργκερ ειναι το καλυτερο. :)))) Ο Ταραντινο απλα δεν το "κοβει" στο μονταζ. Οι παραταιρες στιγμες που εμφανιζονται αυτοι οι διαλογοι ειτε ελαφρυνουν την αγωνια, ειτε την εντεινουν και δημιουργουν αναμεικτα συναισθηματα. Ακολουθωνας συνταγη γουεστερν, χτιζουν την αγωνια, σαν ενα ελατηριο που μαζευεται και ετοιμαζεται να ξεσπασει, και μεχρι την τελευταια στιγμη αναρωτιεσαι που θα καταληξει αυτο.

Στην εισαγωγη του "Μπασταρδοι", βλεποντας ενα Ναζι να μπαινει στο σπιτι του αγροτη που κρυβει εβραιους, και κατοπιν να κοιταζονται και να μιλανε αργα επι 2-3 λεπτα περι ανεμων και υδατων, ναι, ενιωσα σαν ενας αγροτης που κρυβει εβραιους και μπηκε ενας Ναζι στο σπιτι μου. :χαχα:

Η βια ειναι ιδιαιτερη στον Ταραντινο και τον Ροντριγκεζ και εχει σκοπο να βγαλει μαυρο χιουμορ, οπως η βια στους Μοντυ Παιθονς. Παροτι δεν αντεχω να βλεπω θριλερ, η βια, ακομα και τα βασανιστηρια, στις ταινιες τους, ειναι συνειδητα τοσο επιπολαιη, που δεν με ενοχλει καθολου. Θα ελεγα οτι ειναι συνειδητη σατιρα των παλιων ταινιων με τα φτωχα εφε που μπορει να τρομαζαν το κοινο τοτε, αλλα τωρα δεν μας κανουν να γελαμε. Το Planet Terror του Ροντριγκεζ ειναι μια παρωδια ταινιας δρασης και θριλερ και δεν με τρομαξε καθολου, ουτε οι αηδιαστικες μεταμορφωσεις ουτε το λουτρο αιματος. Αν ηθελα να δω θριλερ, θα ειχα απογοητευτει και θα ελεγα "πωπω τι μουφα", αλλα μιλαμε για μια ταινια που δεν παιρνει στα σοβαρα τον εαυτο της. :))))
Τσουτσουπρούτσου!

Αβατάρι χρήστη
Τόνιασινε
Ονειρευτής
Αναρτήσεις: 367
Εγγραφή: 06 Οκτ 2016, 12:52

Re: Σε ποιον αρεσει ο Ταραντινο;

Ανάρτησηαπό Τόνιασινε » 07 Οκτ 2016, 13:24

:σύμφωνοι:
Εγώ ενώ είχα μια πολύ αμυδρή ιδέα για τον ταραντίνο (στην ουσία δεν τον ήξερα) και καθόλου για το ροντρίγκεζ (είχα δει ταινίες του αλλά δεν είχα ιδέα για τον ίδιο) τους γνώρισα απ τον άντρα μου και αυτός είναι που με έβαλε μέσα στον κόσμο τους. Μου έχει δείξει άπειρες λεπτομέρειες που ποτέ δε θα πρόσεχα και δε θα σκεφτόμουν τη σημασία τους. Όπως στους άδοξους: η ταινία ξεκινάει με έναν πολύ ευφυή τρόπο.. "μια φορά κι έναν καιρό.." και είναι πολύ ενδιαφέρον αν εξετάσουμε λοιπόν την όλη ταινία σαν ένα "παραμυθάκι".. τα περισσότερα που περιγράφονται στην ιστορία που ακολουθεί δεν έχουν βάση και υπόσταση στο τι πράγματι συνέβη.. κατά το mr. nobody που αν το ένα κι αν το άλλο, ο ταραντίνο μας δείχνει το "αν" του, σε μια πολύ ιδιαίτερη ιστορική στιγμή.. και αυτό το αν το δίνει με το δικό του μοναδικό τρόπο. Άδικα παρεξηγημένη από πολλούς ταινία, που ίσως μόνη μου, να ήμουν κι εγώ μέσα σ' αυτούς αν δεν είχα κάποιον να μου πει πως να "δω" ταραντίνο. Όσο για τη συγκεκριμένη ταινία ο βαλτς τον οποίο θεωρώ απίστευτο ηθοποιό (στα χέρια του ταραντίνο βέβαια, σε ταινία άλλου σκηνοθέτη με απογοήτευσε κάπως), είναι συγκλονιστικός. Αυτή τη ψυχάκικη ηρεμία που δεν ξέρεις αν το επόμενο δευτερόλεπτο θα χαμογελάσει ή θα πυροβολήσει κανέναν στο άσχετο, τη λατρεύω!!
Όσο για το πλάνετ τέρορ είναι μισό χωρίς το μπακ του μπακ του το ντεθ προυφ, που είναι η κατα κόσμον η χειρότερη του ταινία αλλά για μένα (μπορεί και για τον ταραντίνο) ίσως η καλύτερη, ίσως πιο πάνω κι από ρεζερβουαρ ντογκς και παλπ φίξιον. Επειδή στη συγκεκριμένη βλέπεις τρόπο κινηματογράφησης ταραντίνο σε κάθε δευτερόλεπτο.. από τη χαλασμένη εικόνα, τη φαγωμένη ταινία που έχει χάσει δεύτερα, τα πόδια στο παρμπρίζ, τα χρώματα, την τρέλα ως τη ζόι με την παρέα της που δε μασάνε και όχι απλά γλυτώνουν.. αλλά κάνουν τον θύτη.. θύμα!!


Επιστροφή “Σκηνοθέτες”

Ποιος είναι συνδεμένος

Χρήστες που περιηγούνται σε αυτό το φόρουμ: Δεν υπάρχουν εγγραμένοι χρήστες και 1 επισκέπτες