Kim Ki-Duk

Αβατάρι χρήστη
Αννετούσκα
Κοινωνός
Αναρτήσεις: 37
Εγγραφή: 01 Απρ 2020, 16:51

Re: Kim Ki-Duk

Ανάρτησηαπό Αννετούσκα » 11 Απρ 2020, 02:04

Γεια σε όλους! Είδα το Pieta χθες το βράδυ. Με μια λέξη: ΣΟΚ. Με δυο λέξεις: ΠΟΛΛΑΠΛΑ ΣΟΚ. Δε θα κρύψω ότι λίγη ώρα αφού ξεκίνησε η ταινία φλέρταρα σοβαρά με το να την σταματήσω γιατί ταράχτηκα πολύ. Σχεδόν ευχήθηκα να είχε ξημερώσει ώστε το φως της νέας μέρας να πάρει το κακό που με βρήκε. Περίμενα ότι θα είναι hardcore, αλλά μου φαινόταν ότι δε θα την αντέξω τη δόση. Αποφάσισα να συνεχίσω και… έκανα πολύ καλά.
Αυτό που είδα, ήταν μια ενδοφλέβια δόση κορεάτικης κινηματογραφικής κουλτούρας, που με πέταξε μέσα σε μια υποβλητική, σοκαριστική και σκοτεινή ατμόσφαιρα και μου έκανε το στομάχι φιόγκο! Να πω ότι η πιο πρόσφατη επαφή μου με το κορεάτικο σινεμά ήταν το Parasite (δεν ξέρω καν αν έχω δει κάτι άλλο από τη χώρα), η οποία μου άρεσε πάρα πολύ, αλλά αυτό που έβλεπα ήταν κάτι άλλο.
Το διακύβευμα ήταν συγκλονιστικό. Με κυριότερο θέμα να αναδύεται την εκδίκηση, ο σκηνοθέτης έθεσε τόσα πολλά επί τάπητος, όπως οι κοινωνικές τάξεις, η δύναμη των από πάνω, η αδυναμία των από κάτω, η αγάπη, το βαθύ τραύμα από την έλλειψη γονεϊκής παρουσίας και τα αποτελέσματα αυτού..
Στην αρχή πίστεψα πράγματι ότι αυτή η γυναίκα ήταν όντως η μητέρα του πρωταγωνιστή και μονολογούσα κάτι ακατάληπτες βρισιές και επιφωνήματα μέσα μου, και όταν αποκαλύφθηκε τι έχει παιχτεί συγκλονίστηκα!

Γενικά, ήμουν με ένα «δεν είναι δυνατόν!» στο στόμα. Κάθε σφαλιάρα που έριχνε κάποιος, αισθανόμουν ότι την έτρωγα εγώ. Εκδίκηση φίλε μου… Αυτό ήταν ένα πιάτο που φαγώθηκε τόσο κρύο που παγώνει και ο θεατής μέχρι το κόκαλο.
Και το τέλος, ήταν εξαιρετικό! Την εικόνα του φορτηγού να ξεκινάει χαράματα με την ανίδεη οδηγό και να μπαίνει στον αυτοκινητόδρομο σέρνοντας από πίσω μια μεγάλη, ολόισια λωρίδα αίμα, κλείνει το έργο με μοναδικό τρόπο και θα τη θυμάμαι για καιρό.

Αφού μόλις τελείωσε χρειάστηκα ένα τσιγάρο.
Τέλος να πω ότι τα πρόσωπα των Κορεατών, τόσο καθαρά, λευκά και όμορφα, μου βγάζουν μια αίσθηση ότι είναι ικανά για όλα, για τα πιο extreme πράματα, μια ψυχρότητα που μπορεί εύκολα να παρεκτραπεί και να καταλήξει στα χειρότερα σενάρια.
Η ταινία ήταν μια συγκλονιστική ανακάλυψη και αποκάλυψη και με πολύ δυνατό θέμα. Εξαιρετίκ!
Ρε τον Κιμ τι μας έκανε…
Στην πορεία λέω να δω το 3-Iron, (κάποια στιγμή που θα είμαι έτοιμη να τον ξανα-αντιμετωπίσω, αφού ατσαλώσω στομάχι/μυαλό/σώψυχα γενικώς, τα οποία πλήχθηκαν αρκετά με δαύτον), γιατί μου την πρότειναν κάποια ακόμη άτομα.

Αβατάρι χρήστη
Θεατής
Μυθευτής
Αναρτήσεις: 633
Εγγραφή: 07 Οκτ 2016, 19:34

Re: Kim Ki-Duk

Ανάρτησηαπό Θεατής » 11 Απρ 2020, 09:59

Πολυ όμορφη κριτική Αννετουσκα!
Το να διαβάζεις μεταφρασμένη ποίηση είναι σαν να κολυμπάς με αδιάβροχο...

Αβατάρι χρήστη
Αννετούσκα
Κοινωνός
Αναρτήσεις: 37
Εγγραφή: 01 Απρ 2020, 16:51

Re: Kim Ki-Duk

Ανάρτησηαπό Αννετούσκα » 24 Απρ 2020, 01:06

Θα κάνω έναν απαραίτητο για μένα πρόλογο εδώ για την ταινία 3-Iron.. Το 2004-05 ήμουν στο εξωτερικό για ένα μεταπτυχιακό. Η χρονιά χαρακτηρίστηκε μεταξύ άλλων και ως βαθιά κινηματογραφόφιλη καθώς ανακάλυψα το σινεμά των ονείρων μου: μια παλιά γοτθική εκκλησία που μετατράπηκε σε σινεμά με 5 εκπληκτικές αίθουσες όπου γύρω απ’ τις οθόνες υπήρχαν νωπογραφίες, στα ταβάνια εμφανή ξύλινα ζευκτά, στο γκισέ ξύλινα παλιά αναλόγια και τέτοια πράματα. Χαρακτηριστικό του το ότι έφερνε ταινίες από κάθε γωνιά της γης, σε original version (και όχι ντουμπλαρισμένα), και κάθε μήνα έβγαζε ένα ασπρόμαυρο ένθετο στιλ εφημερίδας με όλες τις προβολές και αναλυτική περιγραφή της κάθε ταινίας. Σερνόταν σταθερά στα σπίτια μας και παίρναμε το χρόνο μας να προγραμματίσουμε τι θα δούμε κάθε φορά. Utopia το όνομα του απίθανου αυτού μέρους. Σε κάθε προβολή που πηγαίναμε κρατούσα τα αποκόμματα των εισιτηρίων και τα καρφίτσωνα στο ημερολόγιό μου με μια σκέψη για την ταινία κάθε φορά. Μέσα στα πλαίσια της καραντίνας λοιπόν, σκάλισα αυτό το ημερολόγιο και ανακάλυψα ότι το 2005 είχα δει την ταινία 3-Iron, σε αυτό το υπέροχο σινεμά! Δε θυμόμουν το παραμικρό αλλά αυτή η διαβολική σύμπτωση που έτυχε με την κινηματογραφική λέσχη, που στάθηκε η αφορμή να γνωρίσω τον Kim ki-duk με το Pieta, με οδήγησε αναπόφευκτα στο να ξαναδώ αυτή την ταινία.
Τα σχόλιά μου τότε ήταν: «Σινεμά με τη Yasemin. Locataires. Πρώτη φορά έβλεπα κορεάτικο φιλμ και μου άρεσε πολύ παρόλο που ήταν περίεργο. Μουσική υπόκρουση νομίζω αράβικη, ήταν πολύ δυνατή ταινία χωρίς πολλούς διαλόγους.»

Τα σχόλιά μου σήμερα είναι περισσότερα! Καταπληκτική ταινία, νιώθω ήδη μεγαλύτερη οικειότητα με τον κορεάτικο κινηματογράφο και μάλιστα με τραβάει και πολύ. Η απουσία διαλόγων δεν ήταν εμπόδιο αλλά βατήρας για να βουτήξει ο κάθε θεατής στις σκέψεις του. Εικαστικά μεταφερόμαστε μέσα σε πολλά σπίτια, γινόμαστε κοινωνοί της πολυτέλειας και της φτώχειας, μπερδευόμαστε μέσα σε πολλά σενάρια ζωής.
Η τελευταία σκηνή με τη ζυγαριά και την «αβάσταχτη ελαφρότητα της αγάπης» -όπως θα τη χαρακτήριζα εγώ- θα μου μείνει στο μυαλό για καιρό, απ’ τα πιο όμορφα και αισιόδοξα κινηματογραφικά τέλη που έχω δει.
Το επαναλαμβανόμενο ίδιο μουσικό κομμάτι δημιουργούσε ένα ποιητικό μοτίβο και μας έβαζε σε ζεστά και περίεργα λημέρια. Η φωνή μου έμοιαξε με της Natacha Atlas, που αγαπώ για τους δικούς μου λόγους, οπότε ένιωθα οικειότητα και μελαγχολία μέσα σε αυτή τη μουσική υπόκρουση.
Έκανα πολλές σκέψεις αλλά δε θα επεκταθώ κι άλλο, πάντως θα την πρότεινα ανεπιφύλακτα ως μια ταινία όπου μεγάλος νικητής είναι η αγάπη, παρά τα παράπλευρα σκατά που συμβαίνουν γύρω!

Αβατάρι χρήστη
Θεατής
Μυθευτής
Αναρτήσεις: 633
Εγγραφή: 07 Οκτ 2016, 19:34

Re: Kim Ki-Duk

Ανάρτησηαπό Θεατής » 24 Απρ 2020, 20:43

Αννετούσκα έγραψε:Το 2004-05 ήμουν στο εξωτερικό για ένα μεταπτυχιακό. Η χρονιά χαρακτηρίστηκε μεταξύ άλλων και ως βαθιά κινηματογραφόφιλη καθώς ανακάλυψα το σινεμά των ονείρων μου: μια παλιά γοτθική εκκλησία που μετατράπηκε σε σινεμά με 5 εκπληκτικές αίθουσες όπου γύρω απ’ τις οθόνες υπήρχαν νωπογραφίες, στα ταβάνια εμφανή ξύλινα ζευκτά, στο γκισέ ξύλινα παλιά αναλόγια και τέτοια πράματα. Χαρακτηριστικό του το ότι έφερνε ταινίες από κάθε γωνιά της γης, σε original version (και όχι ντουμπλαρισμένα), και κάθε μήνα έβγαζε ένα ασπρόμαυρο ένθετο στιλ εφημερίδας με όλες τις προβολές και αναλυτική περιγραφή της κάθε ταινίας. Σερνόταν σταθερά στα σπίτια μας και παίρναμε το χρόνο μας να προγραμματίσουμε τι θα δούμε κάθε φορά. Utopia το όνομα του απίθανου αυτού μέρους. Σε κάθε προβολή που πηγαίναμε κρατούσα τα αποκόμματα των εισιτηρίων και τα καρφίτσωνα στο ημερολόγιό μου με μια σκέψη για την ταινία κάθε φορά. Μέσα στα πλαίσια της καραντίνας λοιπόν, σκάλισα αυτό το ημερολόγιο και ανακάλυψα ότι το 2005 είχα δει την ταινία 3-Iron, σε αυτό το υπέροχο σινεμά!


Ζήλεψα...
Το να διαβάζεις μεταφρασμένη ποίηση είναι σαν να κολυμπάς με αδιάβροχο...

Αβατάρι χρήστη
Νικόλας Δε Κιντ
Ταινιοδύτης
Αναρτήσεις: 1446
Εγγραφή: 12 Οκτ 2014, 21:29

Re: Kim Ki-Duk

Ανάρτησηαπό Νικόλας Δε Κιντ » 31 Μάι 2020, 20:59

Είδα χθες το The Isle(2000)

Εξαιρετικός για άλλη μια φορά ο KI-Duk Kim. Νομίζω ότι σκηνοθετικά μου ταιριάζει πολύ, οπότε βλέπω να το γεμίζω το νήμα του Θεατή! :))))
Και πάλι η ιστορία ξεκίνα σε ένα πανέμορφο τοπίο, όπου ο σκηνοθέτης δείχνει πόσο καλός είναι στην φωτογραφία και στις λήψεις του. Χωρίς καθόλου μουσική υπόκρουση αλλά μόνο με ήχους της φύσης και μια σχεδόν μελωδική σιωπή μεταφερόμαστε σε μια λίμνη όπου πολλοί και διάφοροι χαρακτήρες έχουν πηγαίνουν για να ψαρέψουν αλλά και όχι μόνο σε αυτοσχέδια σπιτάκια τα οποία είναι αγκυροβολημένα διάσπαρτα μέσα στο νερό.
Διαχειρίστρια του όλου μέρους μια μουγκή κοπέλα η οποία εξυπηρετεί τους πελάτες της ποικιλοτρόπως. Του μεταφέρει με την βάρκα της στα σπιτάκια, του προμηθεύει πόρνες, είδη πρώτης ανάγκης και κάποιες φορές του προσφέρει και τις σεξουαλικές της υπηρεσίες.
Η κοπέλα κινείται στο νερό και γενικώς σαν φάντασμα. Σαν στοιχειό της φύσης. Σαν μια οντότητα που άλλοτε θυμίζει φύλακα άγγελο και άλλες φορές δαιμονική παρουσία. Την ησυχία και την καθημερινότητα της κοπέλας θα ταράξει η επίσκεψη ενός πρώην αστυνομικού ο οποίος θα εγκατασταθεί σε ένα από τα οικήματα της λίμνης και θα δημιουργήσει μια σαδομαζοχιστική σχέση μαζί της.
Ο Νοτιοκορεάτης προετοιμάζει για ακόμη μια φορά ένα ποιητικό μόνο που πριν φτάσει εκεί θα φροντίσει να μας δώσει μερικές σοκαριστικές αλλά και τόσο καλοφτιαγμένες σκηνές. Ο πρώην αστυνομικός φαίνεται πως στοιχειώνεται από δαίμονες του παρελθόντος και πολλές φορές γι' αυτόν η αυτοκτονία μοιάζει σαν φυσική λύση. Μόνο μια γυναίκα σαν την μουγκή Χιτχζίν θα μπορούσε να του αλλάξει την ζωή στην συγκεκριμένη φάση και έτσι η σχέση τους γίνεται βαθιά ερωτική αλλά και αλληλοεξαρτημένη.
Τρομερή δημιουργία εν τέλει. Άλλοτε ποιητική, άλλοτε τρυφερή και παράλληλα σκληρή μας μα στον πυρήνα της βαθιά ερωτική!
8/10
Excuse me... I dislike being touched... an Eastern prejudice

Αβατάρι χρήστη
Θεατής
Μυθευτής
Αναρτήσεις: 633
Εγγραφή: 07 Οκτ 2016, 19:34

Re: Kim Ki-Duk

Ανάρτησηαπό Θεατής » 31 Μάι 2020, 22:14

Να το γεμίσεις κι εσύ και τα υπόλοιπα παιδιά με μεγάλη μου χαρά Νικόλα!
Ξαναζώ την εμπειρία της θέασης μέσα από κάθε σας κριτική...
Το να διαβάζεις μεταφρασμένη ποίηση είναι σαν να κολυμπάς με αδιάβροχο...

Αβατάρι χρήστη
Θεατής
Μυθευτής
Αναρτήσεις: 633
Εγγραφή: 07 Οκτ 2016, 19:34

Re: Kim Ki-Duk

Ανάρτησηαπό Θεατής » 09 Ιουλ 2020, 12:38

Το να διαβάζεις μεταφρασμένη ποίηση είναι σαν να κολυμπάς με αδιάβροχο...


Επιστροφή “Σκηνοθέτες”

Ποιος είναι συνδεμένος

Χρήστες που περιηγούνται σε αυτό το φόρουμ: Δεν υπάρχουν εγγραμένοι χρήστες και 1 επισκέπτες